...ávallt með hressleikann í fyrirrúmi!

Það er vont að Alþingi skuli samþykkja að sækja um aðild að Evrópusambandinu. Samfylkingin er annað hvort skammsýn, tækifærissinnuð eða trúir eigin áróðri, nema allt þrennt sé. Ísland er ekki á leið inn í Evrópusambandið. Í fyrsta lagi munum við ekki borga þessar skuldir sem ætlast er til af okkur. Getum það hvorki né viljum. Í öðru lagi mun fólk tæplega samþykkja afsal á auðlindum eða fullveldi (erum við annars fullvalda ríki í alvörunni?). Í þriðja lagi uppfyllum við ekki einu sinni skilyrðin. Þegar þessi kurl koma til grafar, verður aðildin felld á einu eða öðru stigi og Samfylkingin mun tapa því pólitíska kapítali sem hún hafði lagt undir, með öðrum orðum mjög miklu. En þar sem það gætu kannski verið einhver ár í það hefur forystan greinilega ekki miklar áhyggjur.

Mér leiðist þessi ESB-umræða. Eins og við vitum ekki nokkurn veginn hvað ESB-aðild innifelur? Samfylkingin er bjánaleg í þessu máli, en Sjálfstæðisflokkurinn er kannski ennþá hlægilegri þegar hann óskapast yfir lýðræðinu og að tvöföld þjóðaratkvæðagreiðsla sé nauðsynleg, annars sé lýðræðinu stefnt í voða. Góður þessi.

Dapurlegast finnst mér samt kannski að sjá VG hjálpa ESB-afstyrminu í heiminn. Ég kaus ekki VG til þess að styðja inngöngu í ESB og IceSave-skuldaánauð.

Ég hef orðið var við að fólk hafi hermt upp á mig stuðning við ríkisstjórnina. Ég styð hana að því leyti að ef hún færi frá núna, kæmi varla neitt betra í staðinn. Ég styð það líka að kratarnir fái að spreyta sig. Besta leiðin til að fólkið skilji nauðsyn byltingarinnar hlýtur að vera að umbótasinnarnir sýni fyrst hvers þeir eru megnugir, eða réttara sagt hvers þeir eru ekki megnugir. Er Kerenskí-stjórn ekki nauðsynlegur undanfari byltingarinnar?
Já, ríkisstjórnin hefur sannarlega stuðning minn -- og hann bæði gagnrýninn og skilyrtan. Ég gagnrýni það sem mér þykir gagnrýni vert, en styð hana þó -- með því skilyrði að hún hætti við ESB-umsókn, gangi úr EES og NATÓ, sýni IMF fingurinn, þjóðnýti grunnstoðir samfélagsins, leiðrétti húsnæðisskuldirnar, boði til stjórnlagaþings, lækki stýrivextina og afskrifi IceSave-skuldirnar. Að lokum legg ég til að ríki og kirkja verði aðskilin.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Þessa dagana sér maður ýmsar hugleiðingar um það í umræðunni, hvernig sé hægt að rétta efnahag landsins við. Ýmsar hugmyndir, misjafnlega frumlegar en margar góðar, allt frá innspýtingu í markaðssetningu á landinu til þjóðnýtingar á jöklabréfunum og að þau yrðu látin standa undir atvinnusköpun. Ágætar hugmyndir, ef þær kæmu fram í venjulegu árferði. En ástæðan fyrir hremmingunum núna er ekki skortur á frumkvæði eða mistök við markaðssetningu. Hvernig væri að byrja á að leiðrétta höfuðstól húsnæðislána, og segja nei við IceSave-skuldbindingunum?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ríkisstjórnin endurómar til okkar hræðsluáróðri um að við verðum skóggangsmenn í samfélagi þjóðanna ef við borgum ekki IceSave og hér fari fyrst allt til andskotans ef við dirfumst að snerta á vísitölunni til að lækka höfuðstól húsnæðisskulda. Svo ég noti orð Steingríms J. sjálfs, þá er þetta óábyrgt rugl. Hótanir Breta og Hollendinga eru hugsaðar til þess að hræða okkur og eru að miklu leyti blöff. Ég skil að þeir hóti okkur, en að Steingrímur og Jóhanna hóti okkur? Hvað er málið? Og með húsnæðisskuldirnar: Ef þær væru leiðréttar, þá mundi eigið fé bankanna væntanlega lækka. Þar liggur náttúrlega hundurinn grafinn. Það eru hagsmunir fjármálaauðvaldsins sem eru í húfi, er það ekki?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það eru ákveðin atriði sem verða að komast í framkvæmd. Mér liggur við að kalla það sögulega nauðsyn. Annað hvort gerir ríkisstjórnin það sem þarf að gera, eða þá að það gerist einhvern veginn öðru vísi. Annað hvort leiðréttir hún húsnæðisskuldirnar eða það verður greiðsluverkfall. IceSave verður ekki borgað: Annað hvort neitar ríkisstjórnin eða ríkið verður ófært um að borga. Annað hvort göngum við ekki í ESB vegna þess að ríkisstjórnin hættir að berjast fyrir því, eða vegna þess að ríkisstjórnin mun bíða ósigur í þjóðaratkvæði.
Ef þessi ríkisstjórn gerir þetta ekki, þá neyðumst við til að taka til eigin ráða. Ef ríkisstjórnin ætlar að reyna að synda á móti straumi sögulegrar nauðsynjar, þá verði henni að góðu. Þá er það bylting eða landauðn.

Ég er alveg bit yfir þingflokki Vinstri-grænna, alveg bit. Ef það er meirihluti innan hans fyrir því að undirrita IceSave-ábyrgð, þá veit ég ekki hvaða orð eru nógu sterk til að lýsa hug mínum. En fúll verð ég. Við sem ekki ætlum að borga þessar skuldir eigum þrjá valkosti ef Alþingi samþykkir samninginn: Flýja land, gera byltingu eða lifa undir ratsjá skattayfirvalda þangað til skuldirnar eru greiddar, lifa á beiningum, ránum, sorpi og svörtu braski. Í millitíðinni þarf að sýna þeim stuðning sem mæla af ábyrgð, eins og Lilju Mósesdóttur og Guðfríði Lilju Grétarsdóttur.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ef það verður bylting hérna á næstu mánuðum, þá fer nú að koma tími til að stofna byltingarlfokk, er það ekki?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Jón Karl skrifar hugleiðingu á Eggina: Virkar kommúnismi?

Ég veit ekki hvort ég get sagt að ég hafi orðið fyrir vonbrigðum með nýju ríkisstjórnina. Það er ekki það að ég sé ánægður með hana, heldur frekar að ég bjóst ekki við neinu byltingarkenndu af henni. So far hefur hún skilyrtan/gagnrýninn stuðning minn: Ef hún drullast til þess að bæta hag heimilanna og hættir að mylja undir auðvaldið, hættir við að sækja um ESB-aðild, lækkar stýrivexti, gengur úr NATÓ og segir AGS að fokka sér, þá skal ég styðja hana. Þangað til gagnrýni ég hana. Læt það alla vega duga, til að byrja með.
~~~ ~~~ ~~~
Hér eru svo þrjár greinar sem ég skora á fólk að lesa
Þórarinn Hjartarson skrifar um Michael Hardt og Antonio Negri: „Kommúnistar“ gefa hnattvæðingunni heilbrigðisvottorð
Óli Gneisti Sóleyjarson skrifar um Dalai Lama: Hans heilagleiki herra Lama
Svanur Sigurbjörnsson læknir skrifar um Detox: ... og afeitrun Jónínu Ben flytur heim
~~~ ~~~ ~~~
Það verður fróðlegt að sjá hvað kemur út úr viðræðum aðila markaðarins um "stöðugleika". Ætli sá "stöðugleiki" verði á kostnað vinnandi fólks, eins og alltaf? Skyldi það nokkuð vera?

Vísir greinir frá: Stríðshetja fær háþróaða gervifætur frá Össuri.
Hvers vegna er honum valin einkunnin stríðshetja? Lítur Vísir á það sem hetjuskap að þjóna hernámsöflum í Írak? Eða drýgði hann hetjudáðir meðan hann var þar? Særðist hann kannski þegar hann steig á jarðsprengju þegar hann var að bjarga börnum út úr brennandi húsi? Ég er forvitinn, hvort er hann hetja eða ekki?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Jón Karl skrifar á Eggina: Anarkistar vs. kommúnistar?

Verkalýðshreyfingin hefur tekið ýmsum breytingum í tímans rás, eftir því hvernig þjóðfélagsaðstæður hafa breyst. Þessa dagana breytast þær hratt, og því er rétt að ræða hlutverk og eðli stéttarfélaganna nú, hvaða verkefni þjóðfélagið setur þeim fyrir og hvernig hagsmunum vinnandi fólks er best borgið. Hreyfingin má ekki vera feimin við að endurskoða sjálfa sig í takt við kröfur samtímans.

Það er auðvitað kreppan sem breytir öllu. Þótt hún sé skilgetið afkvæmi fjármálaauðvaldsins, þarf að hafa hraðar hendur til þess að hún dragi ekki allt þjóðfélagið niður. Verkalýðshreyfingin þarf að standa sameinuð og föst fyrir ef hún ætlar að rækja hlutverk sitt í þessari baráttu.

Lesa rest á Egginni: Verkalýðshreyfing í kreppu?

Í kosningum má gróflega skipta byltingarsinnum í tvo hópa, þá sem vilja frekar styðja skásta kost heldur en ekkert, og þá sem neita að styðja borgaraleg framboð. Nú eru sjö framboð sem munu keppa um hylli kjósenda á laugardaginn kemur, öll borgaraleg. Ég ætla hvorki að eyða orðum í hægriflokkana fjóra né Ástþór Magnússon að sinni. Þá eru eftir Vinstrihreyfingin-grænt framboð og Borgarahreyfingin, framboðin tvö sem vekja mesta athygli fólks sem vill alvöru breytingar.

Jón Karl Stefánsson skrifar um peningahagkerfið: Peningana eða lífið;

...og ritdómur eftir sjálfan mig um afbragðsgóða bók: Sinclair Lewis: It Can’t Happen Here.

Þórarinn Hjartarson skrifar: Nokkur orð um VG

Vésteinn Valgarðsson skrifar: Bandarískir hagsmunir á bak við átökin í Kongó

og loks brot úr viðtalsbók við George Habash, stofnanda PFLP í Palestínu: Byltingarmenn deyja aldrei.

Steingrímur J. segir: Ekki tveir turnar heldur þrír.

Ég vil byrja á að taka það fram að ég reikna með að kjósa VG í komandi kosningum.

Steingrímur segir tillögur VG vera "hófstilltar" og "ábyrgar" -- ég skal ekki dæma um það, en er núna tíminn fyrir "hófstilltar" tillögur? Ég meina, ástandið sem íhaldið skildi eftir sig er ekki beint hófstillt, er það? Ef þið spyrjið mig væri nær að setja fram róttækar tillögur. Og ábyrgar? Ábyrgar gagnvart hverjum?

Ég mun kjósa VG nema eitthvað makalaust komi upp á, og ég hvet aðra til hins sama. Hinir flokkarnir eru meira og minna handónýtir. Að því sögðu, þá er rétt að fram komi að þótt VG séu besti kostur í stöðunni, þá má samt finna ýmislegt að þeim. Tékkið á þessu:

Af efnahagsmálum á landsfundi Vinstri-grænna og:
VG og sósíalisminn eftir sjálfan mig, og:
Nokkur orð um VG eftir Þórarinn Hjartarson.

Farið svo og kjósið VG, en ekki halda að þið séuð að kjósa einhvern sósíalistaflokk, hvað þá kommúnistaflokk. VG er vinstrikratískur flokkur, en sá besti sem við eigum í stöðunni.

Jónas Kristjánsson skrifar:

Hugmyndafræði [Alþjóðagjaldeyris]sjóðsins er gömul og úrelt, af sumum fræðimönnum beinlínis talin vera glæpsamleg.

Þetta er út af fyrir sig rétt hjá honum. En til að kalla hlutina sínum réttu nöfnum, þá kallast þessi stefna heimsvaldastefna á mannamáli: Alþjóðavæðing fjármálaauðvaldsins og hæsta stig auðvaldsskipulagsins. Það verður ekki bakkað frá henni, aftur á bak í hagþróun. Eina leiðin út úr þessari bóndabeygju er áfram -- kollvarpa auðvaldsskipulaginu, og taka í staðinn upp nýtt þjóðskipulag á öðrum og manneskjulegri forsendum: Lýðræði, mannréttindi, réttlæti og skynsemi eiga að vera útgangspunktarnir. Með öðrum orðum, sósíalismi.

Mér skilst að Ísland taki við færri flóttamönnum en nokkurt annað vestrænt ríki. Hverslags ræfilgangur er þetta, að þykjast ekki geta veitt hröktu og örvæntingarfullu fólki athvarf? Einhvern tímann var talað um hvað Íslendingar væru gestrisnir. Ætli þeim hafi fundist það, Böskunum sem Ari í Ögri drap hér um árið? Eða gyðingunum sem voru sendir aftur í klærnar á nasistum? Ætli við höfum lært eitthvað af þeim dýrkeyptu mistökum?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Réttindi kvenna hafa oft verið notuð sem átylla fyrir árásarstríðinu og hernáminu á Afganistan. Talibanar voru svo vondir en Ameríkanar eru svo góðir, nefnilega. Þess vegna er það víst kvenfjandsamlegt að vilja að Afganistan verði sjálfstætt ríki. Eða, það mætti halda það ef maður tryði áróðrinum. Stjórnarskrá landsins ku taka það fram að engin lög megi brjóta í bága við íslam. Þessi frétt segir líka sitt. Mér þykir lítið standa eftir af meintum ávinningi afganskra kvenna af hernáminu.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hvers vegna á Omar al-Bashir að sætta sig við að vera tekinn fastur vegna ódæða í Darfur, ef George Bush fær að leika lausum hala þrátt fyrir ódæði í Írak, Afganistan, Sómalíu, Kúbu, Bandaríkjunum og víðar?

Á ráðstefnunni sem við Rósa fórum á í Cairo í fyrra, talaði Rósa við konu frá Súdan. Sú hélt nú ekki að það væri neitt þjóðarmorð í gangi í Darfur. Seisei nei. Tryðum við öllu sem við læsum í fjölmiðlum? Við skyldum bara skella okkur þangað sjálf og sjá með eigin augum. Ættum við á hættu að verða myrt eða nauðgað eða eitthvað slíkt? Við ættum það líka á hættu ef við værum stödd í, segjum, New York, er það ekki?

Þetta dugði nú ekki alveg til að sannfæra okkur um að allt væri með felldu í Darfur, og við höfðum ekki tíma til að þekkjast heimboð konunnar góðu.

Það er grein eftir mig á Egginni í dag -- VG og sósíalisminn:

Á landsfundi Vinstri-grænna var lögð fram ályktunartillaga, sem ég var meðflutningsmaður að, þess efnis að Vinstrihreyfingin-grænt framboð væri sósíalískur flokkur og skyldi kalla sig það. Flokkurinn væri nú þegar yfirlýstur feminískur og umhverfisverndarsinnaður, en verkalýðsmálin hefðu orðið útundan og því skyldi kippa í liðinn með þessari yfirlýsingu. Samþykkt var að vísa tillögunni, lítið breyttri, til flokksráðs til afgreiðslu. Þetta segir sitt.

Ég sá í veðurfréttum að spáð væri "hægri norðangolu".

Loks er vorið virtumst sjá
vonin gjörist lægri:
Norðangolu nú þeir spá
napurri og hægri.

Það er orðið of seint að flytja lögheimili sitt fyrir kosningarnar.

Ég lofaði því á mánudaginn að ég skyldi gera nánar grein fyrir óánægju minni með landsfund VG, nánar tiltekið óánægju með afgreiðslu ályktunar um bráðaaðgerðir í húsnæðismálum. Ég hef nú skrifa grein, sem birtist á Egginni í morgun, þar sem ég reifa málið. Gerið svo vel:

Ég er mjög, mjög ánægður með ályktunina sem var samþykkt um að stefna bæri að aðskilnaði ríkis og kirkju, og að styrkja skyldi jafnrétti og frelsi í trúmálum til muna. Það var mjög góð niðurstaða og það þótt fyrr hefði verið.

Ég er hins vegar mjög vonsvikinn vegna meðferðar Steingríms J. á ályktun um bráðaaðgerðir vegna húsnæðisskulda. Svo óánægður að það skyggir á allt annað. Mér finnst ábyrgðarhlutur að þegja þegar manni er misboðið í svona málum, og mun ég því skrifa nánar um það í grein á morgun eða hinn. Ég ætla að spara yfirlýsingar þangað til. Fyrir utan smá kveðskap:

Lofa vil ég litlu um hvað leysa kratar,
formenn þeirra og flokkasnatar.

En bráðum kemur byltingin með blóm í haga:
og sósíalíska sumardaga.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Bretar læra viðbrögð við hryðjuverkum. Þvílík djöfulsins della. Þetta er hræðsluáróður og ekkert annað. "Hryðjuverk" eru einhver uppblásnasta ógn okkar tíma. Hræðsla fólks er notuð til að skerða persónufrelsi, kortleggja manneskjur, gera jaðarhópa tortryggilega og hækka valdbeitingarstig ríkisvaldsins. Já, og líka til að kyrkja Landsbankann í Englandi og bregða fæti fyrir flugfarþega. Djöfulsins della!

Hér á Íslandi er hvorki verið að hverfa aftur til einfalds kapítalisma né tvöfalds kapítalisma, heldur bara óldskúl pilsfalds kapítalisma.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég gekk í VG fyrir fjórum vikum, og í dag (s.s. föstudag) var á á landsfundi flokksins. Þessi fæddist þar:

Verður þess minnst, er hægri her
hrundi, með kynstrum sleginn.
Gæfan finnst þó: Grasið er
grænna vinstra megin.

Það er tómur hugarburður að það sé hægt að "hverfa frá villtum kapítalisma til einfalds kapítalisma". Það er ekki hægt frekar en að við getum horfið aftur til lénsveldisins. Leiðin frá villtum kapítalisma liggur ekki aftur á bak í tíma, til einhvers skáldaðs hagkerfis þar sem kapítalisminn var saklaus og tær, heldur liggur leiðin fram á við, til sósíalismans. Lausnin er að skipuleggja hagkerfið þannig að það uppfylli þarfir fólks og fari vel með fólk, náttúru og auðlindir.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
"Ísraelar unnu voðaverk" -- svei mér fréttir það.

Burtséð frá öðrum frambjóðendum í prófkjöri VG, er ég ánægður með að Lilja Mósesdóttir hafi náð langt og óánægður með að Þorvaldur Þorvaldsson hafi ekki komist lengra. Það lítur út fyrir að VG muni í vor, eins og fyrri daginn, bjóða fram lista sem verður fyrst og fremst borgaralegur eða vinstri-kratískur. Flokkurinn hefur gagnrýninn stuðning minn á meðan ekki er sósíalískt framboð í boði.

Svandís talar um vinstristjórn, eins og fleiri. Borgaraleg vinstrikratísk stjórn væri líklegust til þess að verða lyfleysa fyrir okkar sjúka þjóðfélag. Gæti látið okkur líða betur um stund, en ólíkleg til að láta okkur batna í alvörunni. Til þess dugir ekkert minna en nýtt þjóðskipulag, og því verður ekki komið á af flokkum sem hafa ekkert annað á stefnuskránni en umbætur á gamla þjóðskipulaginu. Hér vantar stjórnmálaafl sem stefnir á réttlátt og skynsamlegt þjóðskipulag -- sósíalískt stjórnmálaafl sem er með vel útfært, trúverðugt prógram og bjargirnar til að fylgja því eftir. Þangað til það stjórnmálaafl kemur fram, býst ég við að ég veiti VG gagnrýninn stuðning áfram.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Avigdor Lieberman, tilvonandi utanríkisráðherra Ísraels, er fasisti. Ekta fasisti. Fasisti á grófari og hreinskilnari hátt en Netanyahu, Sharon eða þessir karlar. Hann talar opinskátt um þjóðernishreinsanir og fjöldamorð eins og það séu sjálfsagðir hlutir. Hann hefur hvatt til þess opinberlega að friðarsinninn Uri Avnery verði myrtur. Ef hann kemst til verulegra áhrifa versnar staðan í Ísrael til muna; þetta gæti vel verið versti mögulegi kandídat í utanríkisráðuneyti Ísraels. Það er óhugnanlegt að svona skúrkar fái fylgi í kosningum.

Í samanburði við Avigdor Lieberman er Benyamin Netanyahu nokkuð vinstrisinnaður. Hægri og vinstri er afstætt. Ísraelsku flokkarnir eru vitanlega hægri og vinstri hver við annan, eins og þeir raðast á kvarðann, en ef borið er saman við einhver önnur lönd eru þeir meira og minna mjög hægrisinnaðir, nema ef til vill Kommúnistaflokkurinn. Þjóðernishyggja (zíonismi) þykir sjálfsögð, hernámið þykir sjálfsagt, það þykir sjálfsagt að halda áfram apartheid-stefnunni sem mismunar fólki eftir því hvort það er gyðingar, múslimar eða eitthvað annað.

Óréttlæti þykir sjálfsagt. Gæfulegt, eða þannig.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Skrítið að Norður-Kórea álíti það ögrun að erkióvinurinn sé með heræfingar á þröskuldinum hjá þeim.

Bandaríkin mundu örugglega bregðast allt öðru vísi við ef Norður-Kórea væri með heræfingar í norðanverðu Mexíkó.

Það getur verið að það fenni í spor Kóreustríðsins í vitund Bandaríkjamanna. Það gerir það ekki í vitund Kóreumanna. Það er erfiðara fyrir fórnarlömbin að gleyma. Það gæti engin ríkissjtórn haldið velli í Norður-Kóreu lengi ef hún legði ekki rækt við herinn. Hann er tryggingin fyrir því að Kóreustríðið endurtaki sig ekki. Lausnin á málinu er auðvitað að Bandaríkjaher hypji sig heim til Bandaríkjanna. Hann á hvort sem er ekkert með að vera á Kóreuskaga.

Rauður vettvangur stendur fyrir opnum fundi um prófkjör Vinstri-grænna.

Skorað er á frambjóðendur, kjósendur og aðra áhugasama að mæta.

Staður: Friðarhús, Njálsgötu 87

Stund: Þriðjudagur 3. mars kl. 20:00

Verkefnin fyrir kosningarnar í vor verða að skoðast í ljósi efnahagskreppu auðvaldsins sem valdið hefur algeru hruni efnahagslífsins á Íslandi. Afleiðingar kreppunnar eiga að mestu eftir að koma í ljós. Ef ekki verður brugist við á róttækan hátt er hætt við fjöldagjaldþrotum einstaklinga og fyrirtækja, gríðarlegu atvinnuleysi og landflótta. Þetta gæti leitt til upplausnar í samfélaginu sem langan tíma tæki að jafna sig á.

Fjöldi fólks sem jafnvel hefur fram að þessu ekki verið hlynnt sósíalisma hlýtur að horfast í augu við að til að þjóðin komist eins farsællega og hægt er út úr þessum vanda, verður að beita félagslegum lausnum í meiri mæli en hér hefur áður verið gert. Til að þjóðin gangist inn á að vinna upp það tjón sem fjármálaauðvaldið hefur unnið samfélaginu í skjóli ríkisvaldsins, verður hún að fá vissu fyrir því að ekki verði öllu rænt frá henni jafnóðum. Þess vegna verður að hverfa frá kreddum kapítalískra kenninga um að einkarekstur sé lykill að farsæld og að arðrán sé það eina sem geti drifið hagkerfið. Í ljósi þess er hægt að lífga við mörg gjaldþrota fyrirtæki undir forræði starfsfólks eða undir öðrum félagslegum formerkjum og leysa þannig úr læðingi möguleika þeirra á verðmætasköpun fyrir samfélagið og rjúfa vítahring kreppunnar.

LESA REST